Welkom op de Ome Willem Fansite !

De leeftijd waarvoor "De Film van Ome Willem" bedoeld is, ligt nét onder de leeftijd die "De Stratemakeropzeeshow" in het vizier heeft. Overigens is een vergelijking met die welbekende Stratemaker tóch al niet zo gek. Niet alleen omdat Aart (Stratemaker) Staartjes als Toon óók zo'n flink aandeel heeft in die Film van Ome Willem. Niet alleen omdat schrijvenden achter Ome Willems Film ook schrijvenden zijn achter De Stratemaker. Niet alleen omdat het beide VARA-produkties zijn, al vindt de VARA het natuurlijk best leuk op twee uitstekende series voor de jeugd te mogen bogen. Nee, de vergelijking gaat om iets veel fundamentelers. Hij heeft met degelijke vragen te maken als : hoe behoor je dat te doen, anno 1974, een kinderprogramma op de tv ? Wat is de beste wijze van benaderen, anno nu, van die en die leeftijd ? Wat vindt die en die leeftijd leuk ? Wat is voor die en die leeftijd belangrijk om te weten ? Wat was er fout aan vroegere benaderingen ? Waren die te belerend ? Waren die te netjes ? Waren die uit op modelkinderen, in plaats van op gelukkige kinderen ? Moet er ineens veel meer mogen ? En hoe brengen we dat in een programma, zonder dat het geforceerd aandoet, en, zoals je nog wel eens leest of ziet, een ander soort dwang krijgt: je zult je eigen gang gaan, je zult je ouders ouwe zakken vinden, en (echt gezien op de buis) je zult demonstreren voor een nieuwe juf als zesjarige keutel.

De Stratemaker was een antwoord. "De Film van Ome Willem" is dat óók. Er zijn ook weer thema's aan de orde, net als bij de Stratemaker, alleen zijn het hier the-maa-tjes. Over pijn bij- voorbeeld. Over het verschil tussen droog en nat. Daar zijn dan sketsjes over, en liedjes, en soms kleine informatieve stukjes uit het echte leven. Een tandarts aan het werk. Dieren. De natuur. De stad. Het verkeer. Enfin, noem maar op. En steeds zie je die kinderen, en dat is enig, ook voor ouderen, want kinderen blijven altijd naturel, al zet je er honderd camera's omheen. En dan zijn er Ome Willem plus dat dikke drietal, Toon, Teun en August. Tot en met die dikke pakken is er op het leeftijdniveau van de bedoelde kijkertjes gedacht. Als Toon, Teun en August zich schokkerig bewegen, heb je gewoon een tekenfilm. En ja, dan is er de muziek, met meneer Harry Mooten, meneer Harry Bannink (die ook de muziek schrijft) en meneer Frank Noya. Ze blijven met hun muziek niet op de achtergrond, maar hebben daarentegen een alleraardigst in de tekst geschreven functie. Aldus "De Film van Ome Willem". Aldus een erg leuk programma. Een programma waar kinderen ongelofelijk veel plezier aan kunnen beleven, en bovendien : ze leren zo ongedwongen en zo spelenderwijs. Het is ook fris modern. Het is Joepie de Poepie.

Uitzending: Woensdagmiddag, VARA-tv, Nederland 1

TEKST : MARINUS SCHROEVERS

UIT : VARA-GIDS***23 NOVEMBER 1974


DE FILM VAN OME WILLEM IS HET NOU HELEMAAL (23 NOVEMBER 1974) Nee, veel voor de kleinsten is er niet op de televisie. Daarom alleen al is "De Film van Ome Willem" zo'n opvaller in het geheel. Het is met name een programma voor de allerkleinsten, voor wurmen van zes, zeven, acht, het gaat daarvan uit, het gaat daarnaar toe, het heeft de pedagogiek die daarbij hoort en het werkt nog met zulke wurmen óók. Dat wil zeggen: die vormen het publiek. Maar meestal zint het ze allemaal zó, dat ze naar voren stappen en een werkzaam aandeel etaleren in de mini-lachertjes en de mini-dramaatjes. Ome Willem (Edwin Rutten, erg, erg goed in dit werk) maakt van dit spontaan reageren trouwens een dankbaar gebruik, al staan er wel 's te veel dreumesen dwars voor de camera.
De leeftijd waarvoor "De Film van Ome Willem" bedoeld is, ligt nét onder de leeftijd die "De Stratemakeropzeeshow" in het vizier heeft. Overigens is een vergelijking met die welbekende Stratemaker tóch al niet zo gek. Niet alleen omdat Aart (Stratemaker) Staartjes als Toon óók zo'n flink aandeel heeft in die Film van Ome Willem. Niet alleen omdat schrijvenden achter Ome Willems Film ook schrijvenden zijn achter De Stratemaker. Niet alleen omdat het beide VARA-produkties zijn, al vindt de VARA het natuurlijk best leuk op twee uitstekende series voor de jeugd te mogen bogen. Nee, de vergelijking gaat om iets veel fundamentelers. Hij heeft met degelijke vragen te maken als : hoe behoor je dat te doen, anno 1974, een kinderprogramma op de tv ? Wat is de beste wijze van benaderen, anno nu, van die en die leeftijd ? Wat vindt die en die leeftijd leuk ? Wat is voor die en die leeftijd belangrijk om te weten ? Wat was er fout aan vroegere benaderingen ? Waren die te belerend ? Waren die te netjes ? Waren die uit op modelkinderen, in plaats van op gelukkige kinderen ? Moet er ineens veel meer mogen ? En hoe brengen we dat in een programma, zonder dat het geforceerd aandoet, en, zoals je nog wel eens leest of ziet, een ander soort dwang krijgt: je zult je eigen gang gaan, je zult je ouders ouwe zakken vinden, en (echt gezien op de buis) je zult demonstreren voor een nieuwe juf als zesjarige keutel. De Stratemaker was een antwoord. "De Film van Ome Willem" is dat óók. Er zijn ook weer thema's aan de orde, net als bij de Stratemaker, alleen zijn het hier the-maa-tjes. Over pijn bij- voorbeeld. Over het verschil tussen droog en nat. Daar zijn dan sketsjes over, en liedjes, en soms kleine informatieve stukjes uit het echte leven. Een tandarts aan het werk. Dieren. De natuur. De stad. Het verkeer. Enfin, noem maar op. En steeds zie je die kinderen, en dat is enig, ook voor ouderen, want kinderen blijven altijd naturel, al zet je er honderd camera's omheen. En dan zijn er Ome Willem plus dat dikke drietal, Toon, Teun en August. Tot en met die dikke pakken is er op het leeftijdniveau van de bedoelde kijkertjes gedacht. Als Toon, Teun en August zich schokkerig bewegen, heb je gewoon een tekenfilm. En ja, dan is er de muziek, met meneer Harry Mooten, meneer Harry Bannink (die ook de muziek schrijft) en meneer Frank Noya. Ze blijven met hun muziek niet op de achtergrond, maar hebben daarentegen een alleraardigst in de tekst geschreven functie. Aldus "De Film van Ome Willem". Aldus een erg leuk programma. Een programma waar kinderen ongelofelijk veel plezier aan kunnen beleven, en bovendien : ze leren zo ongedwongen en zo spelenderwijs. Het is ook fris modern. Het is Joepie de Poepie. Uitzending: Woensdagmiddag, VARA-tv, Nederland 1 TEKST : MARINUS SCHROEVERS UIT : VARA-GIDS23 NOVEMBER 1974*